AfD in peilingen nu grootste partij

De als ‘extreemrechts’ bestempelde Alternative für Deutschland (AfD) komt in de recente peilingen veruit als grootste partij van Duitsland naar voren. De partij laat de Christen Demokratische Union (CDU) met zeker 5% punten achter zich.

Het zijn spannende tijden voor kanselier Merz, de oud topman van Blackrock Duitsland. Hij wordt gerekend tot de meest impopulaire kanselier sinds 1945. Dat verbaast niet. Zijn zogenaamde harde verkiezingsbeloften die hij voor de laatste verkiezingen van 23 februari 2025 maakte, bijvoorbeeld dat de schuldengrenzen niet zouden worden overschreden, werden de dag na de verkiezingen al ontkend. Vervolgens ging de geldkraan open, vooral voor de oorlog in Oekraïne en de wapenindustrie. Vóór de verkiezingen heette het bij woorden van Merz: “We hebben geen inkomstenprobleem, we hebben een uitgavenprobleem.”

Direct na de verkiezing was Merz die belofte al weer ‘vergeten’ en veranderde hij direct de grondwet. De wijziging in maart 2025 maakte het onder meer mogelijk om defensie-uitgaven boven een bepaalde drempelwaarde uit te sluiten van de grondwettelijke schuldenrem en kon daarmee een speciaal fonds van ongeveer 500 miljard euro oprichten. Een staaltje van bedrog pleegde Merz door deze grondwetswijziging nog net door het oude parlement te laten goedkeuren, terwijl de verkiezing deze partijen al tot minderheid had teruggebracht.

De bij veel Duitsers gehate ‘Heizungsgezetz’ dat burgers verplicht van het gas af te gaan, zou als het aan Merz lag ook direct na de verkiezingen sneuvelen. Hij zei hierover: “We schaffen de verwarmingswet van de ‘Ampelkoalition’ (vorige coalitie met Die Grünen) af. Er moet een einde komen aan de bureaucratische mee-regeren in de stookruimte.” (Bron: CDU). Helaas voor de tegenstanders. Er werd wat gesleuteld aan teksten, maar de kern blijft gelijk: de gehate wet blijft materieel in takt.

Om de AfD nog meer wind uit de zeilen te nemen beloofde Merz een “harde immigratiepolitiek”. Behalve grenscontroles op belangrijke grensovergangen, bleef een effectieve indamming van de instroom uit.

De toegezegde daling van energiekosten voor huishoudens, bleek na de verkiezingen vooral bedoeld voor de door de falende energiepolitiek sukkelende industrie. Meer dan een ‘fooi’ van €80 korting op energie voor huishoudens werd het niet; op jaarbasis wel te verstaan.

De beloofde ‘klimaatbonus’ van €200 voor de burger, bleek ook te mooi om waar te zijn. Kort na de verkiezingen was het idee al weer van tafel. Kiev blijft immers geld vragen.

Merz heeft zijn verlies aan vertrouwen aan zichzelf te danken. Zwalken tussen steun aan het Amerika van Donald Trump en het uiten van kritiek, gelijk aan zijn wisselende houding ten aanzien van China, geeft aan dat Merz weinig inzicht in diplomatie heeft. Hij lijkt ook de sloop van de Duitse industrie voort te zetten. Mogelijk dat zijn vorige werkgever Blackrock toeziet hoe de Duitse industrie binnenkort voor een appel en ei te koop zal zijn en daarmee in Amerikaanse zal vallen.

Ondertussen wil de Duitse industrie herstel van de energietoevoer uit Rusland. Merz’ minister van economie Katharina Reiche wil een drastische koerswissel op energiegebied. Zij zei: “Het moet afgelopen zijn met het zelfbedrog in de energiepolitiek“, waarmee Merz ook greep op zijn eigen ploeg kwijt lijkt te zijn.

Merz zinspeelt nu zelfs op het afstaan van het oosten van Oekraïne in ruil voor vrede met Rusland, maar laat ondertussen delen van Volkswagen omzetten naar het bouwen van militaire voertuigen teneinde weer het “grootste en sterkste leger van Europa” te kunnen opbouwen. Weer die Duitse ambitie, en dat terwijl zijn industrie aftakelt of vertrekt.
Een dolende kanselier die zijn land steeds dieper in de problemen brengt. Steeds vaker wordt Merz bij een bezoek aan een stad of dorp massaal uitgejouwd. Merz, zoals veel Westerse bestuurders, lossen geen problemen op, maar maken steeds nieuwe problemen.

Het schelden of pleiten voor een verbod op de AfD kan niet verbloemen dat Merz en zijn incompetente leiderschap de belangrijkste factor is voor de winst van de AfD. Met nu 26-28% in de peilingen heeft de AfD de klassieke Duitse stabiliteitspartij CDU voor het eerst in de naoorlogse geschiedenis van de eerste plaats verdrongen. Mocht de AfD het voor het zeggen krijgen, zal er veel veranderen. Althans zo wordt beloofd.

Duitsland is veranderd van een stabiele reus in een reus op lemen voeten. Dat Duitsland is hierdoor een gevaar voor heel Europa geworden, met of zonder AfD. Het is te hopen dat de bevolking snapt dat zij een derde oorlogsdwaling niet moet toestaan. Een verbaal gewenste oorlog met Rusland is een slecht voorteken. En van het kwaadaardige Brussel, dat alles doet om Europa’s ooit betrouwbare partner economisch te ruïneren, hoeven we niets goeds te verwachten.