Alle media, main stream en ‘alternatief’ klagen over dalende kijkers/bezoekersaantallen. Mensen zijn de voortdurende polarisatie, het wij-zij denken en bangmakerij zat. Ze willen weer een normaal leven, zonder angst. Maar de media, MSM én ‘alternatief’ drijven op angst en dystopische vergezichten. Zonder angst geen kijkers voor MSM, en zonder angst geen donaties voor de ‘alternatieve’ media. Het wordt tijd voor zelfreflectie van alle media, want na vier jaar van waarschuwingen is voor een zwarte toekomst in menig brein geen ruimte meer.
Als het brandalarm afgaat
Je kunt één maal roepen “brand!” en dan rent iedereen het gebouw uit. Als buiten blijkt dat het ‘een oefening’ was, haalt men opgelucht adem en strompelt men weer keuvelend terug naar de werkplek. Wanneer kort erop het alarm weer afgaat moet de afdelingschef een handje helpen: “Mensen het alarm gaat niet voor niets af”, waarna men zich schoorvoetend naar de noodverzamelplaats begeeft. Enfin, je voelt het al, een derde keer moeten mensen met de knuppel naar buiten worden gedreven.
Wat hebben we allemaal niet voorbij zien komen:
| Main stream media | Narratief | Alternatieve media | Anti-narratief |
| 3 miljoen voorspelde Covid-doden in VK | Voedseltekorten |
| De IC’s zouden overstromen | Uitval internet |
| Oma zou sterven na bezoek kleinkind | Er komen Coronakampen |
| De zee gaat over onze dijken stromen | De cabal wil van 7 miljard mensen af |
| De Russen zouden Europa willen veroveren | De spuiten zijn giftig |
| Stikstof doodt onze natuur | De lockdowns komen terug |
Het meeste van bovenstaande is (nog) niet uitgekomen. Het gaat bij bovenstaand overzicht ook niet over waar of niet waar. Het gaat erom dat het voortdurend aankondigen van rampspoed mensen afstompt. De angst slijt bij elke niet uitgekomen voorspelde ramp.
Oorlogstijd laat dit psychologische fenomeen goed zien. Iedereen vreest de aangekondigde bombardementen. Maar na enkele dagen komt men uit de schuilkelders en gokt erop dat de volgende bom elders zal vallen. De menselijk drang om het ‘gewone leven’ te herstellen is onuitroeibaar.
Zo ook na vier jaar van aangekondigd onheil in alle media, MSM én ‘alternatief’, willen mensen weer lezen, zien en horen dat er ook dingen goed gaan. Dat de wereld niet helemaal van het padje is. We zitten bij onze lezers, kijkers en luisteraars in de fase van ‘het zal wel’. ‘Als het zover is, zie ik wel wat ik dan doe’.
En toch blijven de media op de alarmtrommel slaan. Want angst verkoopt, verhoogt de kijkcijfers en de donaties. Tot een zeker moment. En dat moment is aangebroken. Er heerst vermoeidheid. De kijkcijfers gaan omlaag, net zoals de donaties. Vooral de media die van donaties afhankelijk zijn doen steeds vaker een dramatisch beroep op de kijker/volgers: ‘Steun ons, er komen nog zware tijden aan. En wat, als wij er niet meer zijn?’, klinkt het bij elke uitzending. Zonder de aankondiging van nieuwe rampspoed drogen de donaties op, dat weten ook de kleine mediabazen.
Relevant blijven zonder angst zaaien
Goed nieuws, is geen nieuws. Dit is het ‘journalistieke’ principe dat de basis vormt voor de media zoals wij die al decennia kennen en in de Coronajaren tot in het extreme is doorgevoerd. Daar was Ab Osterhaus weer (“De beste viroloog”, Tijs van den Brink) met de aankondiging van dood en verderf als we niet naar zijn door geld gedreven adviezen (altijd een prik) zouden luisteren. Oh, daar is Gerrit Hiemstra met zijn klimatologische noodklok: verhoog de dijken, redt de bossen.
In het ‘alternatieve’ spectrum moeten we nog dagelijks aanhoren hoe Klaus Schwab met zijn “You’ll own nothing and be happy” ons have en goed gaat afpakken. Na 100 waarschuwingen weten we dat nu wel. Ook de Smart City als onze toekomstige gevangenis is een zich herhalend verhaal. Elke paaltje in een woonbuurt dat nu geplaatst wordt, is daar een voorbode van.
Het gaat er dus nogmaals niet om of het waar of niet waar is, het wel of niet uit zal komen. Veel mensen willen niet elke dag met rampspoed leven. Ze haken af. Kijken alleen nog maar ‘leuke’ programma’s of slaan de rampspoedpagina’s van de krant over, of erger, zeggen de krant op.
Natuurlijk is er een ‘cabal’, een ‘elite’, een ‘1%’ die ons links en rechts besteelt en ons onder controle wil brengen. De strijd ertegen lukt echter niet vanuit angst. Angst verlamt, alleen de eerste keer zet het wellicht aan tot actie. Meestal de verkeerde actie, omdat angst een slechte raadgever is.
De voortdurende bangmakerij raakt ook mensen in hun hart. Het maakt mensen ongelukkig, vooral veel jongeren lijden aan somberheid over de toekomst of zijn zelfs depressief.
Nieuwe fase, nieuwe toon
De media zullen hun relevantie moeten hervinden. Nieuws brengen. Zeker, ook slecht nieuws hoort erbij. Een gebeurtenis die opmerkelijk is, relevant voor de doelgroep blijft nieuwswaardig. Journalistiek beschrijft de gebeurtenissen van de dag (Le jour, de dag), niet te verwarren met de waan van de dag. De wijze waarop, wat wel en niet als relevant wordt verteld, met welke kop en welk beeldmateriaal, daar zal kritisch naar gekeken moeten worden. Terwijl de media weer berichten van een ‘boiling earth’, of ‘giftige chemtrails’, haken de kijkers, lezers en luisteraars af.
Waar een aantal ‘alternatieve’ media hun terugloop in aantallen bezoekers wijten aan ‘shadow banning’ (wat helaas veel voorkomt), moet de hand ook in eigen boezem worden gestoken. De media moeten relevant blijven. Nieuwe gezichten laten zien, nieuwe verhalen laten horen. Weg uit het enge kringetje van steeds dezelfde podcastgasten, steeds dezelfde verhalen.
Als de media, MSM én ‘alternatief’ hun lezers, luisteraars en kijkers willen terugwinnen zal de berichtgeving moeten worden ontdaan van dystopische voorspellingen (die vaak niet uitkomen) of dramatisering van een ‘gewoon’ voorval. Wegblijven van polarisatie tussen groepen, zonder relevante feiten te verdoezelen. Beelden van geweld komen bij velen hard binnen. Vaak zijn beelden ook nog vervalst, niet gemaakt op het tijdstip of locatie als vermeld en nodeloos alarmerend.
Angst maakt machteloos en passief. Angst als aanjager van actie werkt alleen de eerste keer, daarna moeten mensen worden verleid. Zonder boodschappen met perspectief en hoop blijven de media onheilsprofeten en verliezen de aandacht en relevantie.
