De waakzaamheid in deze onrustige tijden voor extreem-rechtse tendenzen mag dan begrijpelijk zijn, daarbij moet wel worden vastgesteld wat ‘extreem’ aan rechts is. Media hebben voorafgaand aan de gemeenteraadsverkiezingen alles in het werk gesteld om Forum voor Democratie in de kwade hoek te plaatsen, waarbij ongepaste historische vergelijkingen niet werden geschuwd. NRC-journalist Tom-Jan Meeus schreef onlangs een venijnig stuk waarin onzinnige vergelijkingen de wanhoop over ‘verrechtsing’ van veel kiezers onthullen.
De ‘verrechtsing’ van Europa is onmiskenbaar. In Nederland lijkt Forum voor Democratie aan populariteit te winnen, zeker na het inzakken van de partij van Geert Wilders, de PVV. Ook bij onze oosterburen is deze tendens zichtbaar. De AfD (Alternative für Deutschland) lijkt in opmars naar een positie als de grootste partij van Duitsland. Ook daar een voortdurende mediale campagne dat de bevolking moet waarschuwen voor ‘extreem-rechts’.
In deze categorie van commentaren worden veelal totaal onzinnige en onjuiste vergelijkingen gemaakt. Steevast wordt het fascisme erbij gehaald, al wordt vaak het nationaal-socialisme van de NAZI’s bedoeld, twee echt verschillende begrippen. Maar wat maakt het uit in deze tijd van grossieren in beladen termen.
Ook worden stemmers op ‘extreem-rechts’ weggezet als naïeve volgers van complottheorieën, waar van de meest bekende er inmiddels al genoeg aanwijzingen dan wel bewijzen zijn dat ze kloppen. Wie wil er na de Epstein-files nog ontkennen dat er een kwaadaardige op sex met kinderen of erger beluste elite bestaat? De wereld is geen paradijs en daar verwijzen veel ‘complottheorieën’ naar.
Een derde vast element in dit type commentaren is een verwijzing naar Donald Trump. Sinds zijn herverkiezingen zijn de transatlantische fans in verwarring als zelfs de Amerikaanse president de NAVO aan Europa overlaat. Trump, met zijn warrige beleid, als je al van beleid kunt spreken, is een dankbaar object om te koppelen aan leden van partijen als Forum of de AfD.
Kortom, associëren alsof het een lieve lust is.
In het stuk van Tom-Jan Meeus(NRC) wemelt het ook van deze platitudes, gemakkelijke vergelijkingen die er bij veel lezers in gaan als koek. Neem de aanhef: “Maar zie de oorlog in Iran, zie FVD: is er voldoende oog voor de uitwassen?” In één slecht opgebouwde zin, worden Iran, FvD en ‘uitwassen’ in één adem genoemd. Wat de verbinding is blijft duister.
De kern van het stuk is het begrip ’truthiness’ wat zoveel betekent als een politieke bewering die niet hoeft te kloppen zolang ze lijkt te kloppen. Het lijkt daarmee een nieuwe kapstok waaraan afwijkende lezingen van gebeurtenissen worden gehangen. ‘Complottheorie’ is weliswaar nog niet uitgewerkt sinds de CIA dat rond de moord op president Kennedy introduceerde, maar een beetje taalkundige vernieuwing kan geen kwaad. Ook al is het hierop gebaseerde betoog onveranderd: van main stream afwijkende meningen moeten worden afgewezen.
Doelwit van het artikel is niet langer Thierry Baudet, de voormalige trekker van de partij, maar zijn opvolger Lidewij de Vos. De Vos is niet de flamboyante leider, maar formuleert zorgvuldig en waakt voor boute uitspraken, ook al wordt ze nog zo door ‘journalistieke’ ondervraging getergd.
Meeus haalt ‘historicus en fascismekenner’ Robin te Slaa aan die meent dat Baudet “al jarenlang met denkbeelden van de nazi’s flirt”. ‘De nazi’s’. Wie Te Slaa daarmee bedoelt, blijft onduidelijk. Echt nazisme, ook onder die naam, lijkt nog maar in één land openlijk te worden beleden: Oekraïne. Maar daar zal Te Slaa niet naar verwijzen. De term ‘de nazi’s’ is voldoende voor een verdachtmaking.
Ook wordt de Amerikaanse presentator Stephen Colbert ten tonele gevoerd. Die zou hebben gezegd: „We praten niet meer over waarheid. We praten over iets dat waar lijkt – de waarheid die we wensen.” Hij lijkt daarmee onbedoeld naar de huidige mainstream media te verwijzen, waar het NRC een belangrijke partij in meeblaast. Immers wat te denken van de ‘verslaggeving’ van de oorlog in Oekraïne. Terwijl onafhankelijke (Amerikaanse) analisten al twee jaar stellen dat de Russen de bovenliggende partij zijn, bleven kranten als NRC maar volhouden dat Oekraïne aan de winnende hand was. Een staaltje wensdenken, dat nu ook met zoveel woorden door de mainstream media wordt erkend. Zelfs het gezaghebbende clubblad van de Amerikaanse defensie- en buitenlandpolitiek, Foreign Affairs, kopte vorige week: “Ukraine is losing the war”. Om er aan toe te voegen: “Oekraïne moet land voor vrede ruilen”.
We zullen het maar niet over het klimaat of de coronaperiode hebben waarbij de media een forse loop met de waarheid hebben genomen. Het feit dat de media geen andere geluiden aan het woord laten of onderzoek eisen naar bijvoorbeeld de aanhoudende en ‘onverklaarbare’ oversterfte is tekenend voor de brainfog dat op veel redacties heerst.
Meeus: “Donald Trump beweerde op 14 maart dat „de VS Iran hebben verslagen en volledig gedecimeerd, militair, economisch en op elke andere manier”. Toen groeide allang het besef dat zijn haperende oorlog de wereldeconomie ernstig kan schaden.” Dat klopt. Maar wat ontbreekt aan dit citaat? Een duidelijke analyse waarom Trump deze leugen, want dat is het, de wereld in bracht. Topanalysten als prof. Jeffrey Sachs (ook verguisd in de mainstream media) of Alexander Mercouris van The Duran Podcast, zien hierin een “offramp” het zoeken naar een gezichtsreddende uitweg uit deze onzinnige, onnodige en niet te winnen oorlog met Iran. Adviseurs rondom Trump hebben hem dit geadviseerd omdat elke andere uitleg niet zal worden geaccepteerd.
Meeus:”Op hun eigen media (welke media blijft onduidelijk, waarschijnlijk de onafhankelijke media, red.) hanteren politici vooral propaganda: versimpeling, overdrijving, zelffelicitatie.” Bovenstaand voorbeeld over de leugen van Trump is een treffend voorbeeld van versimpeling van de feiten, maar dan door de main stream media. Elke analyse die de lezer van zijn blad NRC zou kunnen helpen om een beter begrip te krijgen van de complexiteit rondom dit onderwerp (en vele andere) ontbreekt. Als het Trump maar discrediteert en bij associatie ‘extreem-rechts’ zoals Forum voor Democratie.
Meeus moet ver teruggaan om voormalig FvD-voorman, ook nu hij naar de achtergrond is getreden, alsnog belachelijk te maken: “Of neem de gezwollen toespraak waarmee toenmalig FVD-voorman Baudet in 2019 zijn monsterzege bij de Statenverkiezingen vierde.” Ook de steeds weer aangehaalde berichten in app-groepen van Forum waarin bepaalde personen bedenkelijke uitspraken hebben gedaan, zijn vaak al vele jaren oud.
Misschien wordt het tijd alle van corruptie verdachte en veroordeelde VVD-ers eens kritisch te bevragen, of D66-politici die openlijk sex met jonge kinderen normaliseren. Maar hierover geen woord. Wat horen we nog over de toeslagenaffaire? Over het onderzoek naar de Coronaperiode dat steeds weer wordt gesaboteerd? Over de grootste gelegaliseerde dataroof door Palantir, een tamelijk onbekende op de mainstream redacties.
Hoe Palantir in ieders leven sluipt
Een voorbeeld van ‘afleidende journalistiek’ is deze zin in het stuk van Meeuw: “Trump appelleert in 2016 aan de weerzin van Amerikanen tegen illegale migratie. Hij belooft een muur aan de Mexicaanse grens waarvoor, bluft hij, Mexico zal betalen. Als president begint hij aan de bouw, al ontbreekt bewijs dat Mexico er een penny aan bijdraagt.”
Het gaat natuurlijk niet om de muur, maar om de weerzin tegen de grootschalige en aanhoudende immigratie waartegen steeds meer mensen in het verweer komen. Maar dat onderwerp wordt gemeden. Kritiek op op de georganiseerde mensenverplaatsing is ‘rascisme’, zoals ook kritiek op het platbombarderen van buurlanden zoals Gaza door Israël als ‘antisemitisme’ wordt bestempeld.
En natuurlijk komt na Trump direct Poetin (of andersom) als token van het kwaad naar voren. Zo Schrijft Meeus: “In de referendumcampagne in 2016 speelt een bijzonder geval van truthiness: Baudet onderhoudt contact met een man die hij binnen FVD – dan nog een denktank en geen politieke partij – typeert als „een Rus die werkt voor Poetin”, onthult Zembla later. De Russen hebben iets met hem: als Baudet in 2017 FVD-Kamerlid wil worden, blijkt Poetins propagandazender RT bereid Baudet te betalen voor een interview.“
‘Een Rus die werkt voor Poetin’. Je moet er niet aan denken. Maar wat betekent ‘werken voor Poetin’. Er werken honderdduizenden direct of indirect voor de eindbaas van een land. Het zegt weinig. En natuurlijk komt RT.com voorbij als “Poetins propagandazender”. Het is duidelijk dat Meeus en zijn mede-redactieleden nooit de artikelen op RT lezen. Die zijn in veel opzichten eerlijker en feitelijker dan die in de Westerse media. En dan moet je weten dat veel artikelen op RT.com als bron Westerse media hebben.
Het voert te ver om het hele artikel van Meeus te bespreken, de portee herhaalt zich in elke alinea.
Neem deze zin: “wie het debat in de democratie ontloopt, geeft ook zelf uiting aan een verminderd geloof in die democratie.” Wie wil er geen debat voeren over de coronaperiode, de aanhoudende oversterfte, de fraude bij toelating van de covid ‘vaccins’, de oorlog in Oekraïne (behalve over nog meer gelden naar Kiev), over de falende energietransitie, de grote maatschappelijke gevolgen van de aanhoudende immigratie, de Toeslagenaffaire enz.? Het zijn juist die partijen die kranten als het NRC zo bejubelen als ‘democratisch’.
En nogmaals Meeus: “Flirts met fascisme, Ruslandvriendelijkheid en een lage democratische moraal (De Vos die wil dat gemeenten weigeren de Spreidingswet uit te voeren) horen in een gezonde democratie weersproken te worden. Anders organiseert de politiek zelf de nederlaag die zij beoogt te voorkomen.”
“Flirts met fascisme, Ruslandvriendelijkheid“. Het wordt op één hoop gegooid. Ruslandvriendelijkheid als verwijt. Het zijn gekke tijden.
Het stuk eindigt met: “Vorige maand stelde De Vos een lange reeks Kamervragen over een – rammelend – Republikeins rapport inzake vermeende online censuur in de EU. Over de censuur in de VS zelf geen woord.”
Het heeft er alle schijn van dat de auteur niet op de hoogte is van de censuurwetten die in Brussel zijn afgekondigd. Ook de onrechtmatige sancties tegen critici van de kamikaze oorlogs- en energiepolitiek van Brussel, denk aan de zaak Baud die totaal wetteloos en rechteloos van een normaal bestaan wordt beroofd, lijken aan Meeus voorbij te gaan. Kinderlijk pareert hij het Republikeins rapport met een jij-bak: “Over de censuur in de VS zelf geen woord.”
Geen geld en geen eten: kolonel Jacques Baud door EU bestraft
Het wordt tijd dat de mediaconglomeraten worden opgeheven en elke krant zijn eigen financiën regelt door advertenties en abonnees. De mediaconcentratie, financieel en politiek, hebben de media tot spreekbuis gemaakt van grote economische machten in de farmacie, de wapenindustrie en de banken.
Ook de politieke banden die met vele miljoenen in stand worden gehouden (de €100 miljoen van de Europese Commissie aan DPG-media, waartoe het NRC overigens niet behoort, maar tot het Mediahuis) voor trouwe berichtgeving, moeten worden doorgesneden. Het zijn hiermee omgekochte media.
De vrees is echter dat menig medium het dan niet zelfstandig redt. Veel kranten verliezen abonnees en begrijpelijk. In plaats van het roer omgooien blijven mensen als Meeus zich beklagen over het volk en hun ‘extreem-rechtse’ opvattingen.
