In alle stilte is begin dit jaar een regeling van kracht geworden waarbij miljoenen Duitsers tussen 17 en 45 jaar verplicht zijn bij voorgenomen verblijf buiten Duitsland van langer dan drie maanden toestemming te vragen aan defensie.
Dat meldt de Berliner-Zeitung.
Bij deze ‘modernisering’ van de dienstplicht maakt het niet uit of het nu gaat om een semester in het buitenland, een baan of een langere reis. Deze verplichting geldt permanent en is niet langer alleen in geval van spanning of verdediging, d.w.z. in het geval van een concrete militaire dreigingssituatie, van toepassing.
Met deze zonder veel publiciteit ingegane regeling zijn miljoenen Duitsers opgesloten in eigen land.
De basisregel bestond al maar was alleen van toepassing indien de regering of de NAVO een ‘verhoogde spanning’ vaststelt of in het geval dat het land met geweld wordt aangevallen. Nu geldt de regel permanent, ook zonder vermeende dreiging of aanval op het land.
Eerder ontvingen alle jongeren vanaf hun geboortejaar 2008 een vragenlijst waarin onder andere naar de bereidheid tot militaire dienst wordt gevraagd. Voor mannen is het verplicht om te antwoorden, voor vrouwen vrijwillig – aangezien de Grondwet voorziet in dienstplicht alleen voor mannen. Berlijn wil de troepen van de Bundeswehr tegen 2035 verhogen van de huidige 184.000 naar 255.000 tot 270.000 soldaten. De regering verzekert dat niemand verplicht onder de wapenen zal worden geroepen.
Die belofte blijkt voorwaardelijk te zijn. Volgens het CDU zal de Bondsdag waarschijnlijk besluiten tot de dienstplicht als er tegen 2027 niet genoeg vrijwilligers zijn aangemeld.
Deze restricties voor Duitse mannen is opmerkelijk omdat Oekraïne onlangs de reisbeperkingen voor jongeren tussen 18 en 22 jaar heeft versoepeld. Dit meldt de Britse Telegraph. Dat heeft geleid tot een exodus van 100.000 jongeren in twee maanden tijd.
Hoe de reisbeperking in de praktijk kan worden afgedwongen, is zeer de vraag. Mogelijk leidt deze nieuwe wet tot een extra impuls voor de jonge mannen om het land te verlaten.
Of Duitsland zich hiermee daadwerkelijk op een oorlog voorbereidt is onduidelijk. In het licht van de geschiedenis van het land, zijn de voortekenen van de massale herbewapening en troepenopbouw echter zorgelijk.
Commentaar
De Duitse commentaren op X zijn verschillend: Ja, zegt de een, het land moet verdedigd worden. Nee, zegt de ander, het gaat niet om het verdedigen van ons land maar om de belangen van de machtigen.
En dat laatste is natuurlijk zo. Voor de derde keer lijkt Duitsland zich te lenen om Rusland met geweld te treffen. Zogenaamd om de democratie in het inmiddels deels verwoeste Oekraïne te redden. Dat de grote Amerikaanse concerns, maar ook het Brits-Nederlandse SHELL, hun investeringen aan het verdedigen zijn, haalt maar weinig kranten.
En voor alle duidelijkheid, het initiatief voor de oorlog in Oekraïne lag niet bij Rusland. De inval in Oekraïne was een reactie op jarenlange intimidatie en dreigende Amerikaanse troepenmacht, biolabs en wapensystemen aan hun grenzen. Geen enkele grootmacht accepteert dat van een andere grootmacht.
Ook de acht jaar durende terrorisering van de Russisch sprekende bevolking in het oosten van het land, kon niet langer worden aangezien.
Duitsland zou toch beter moeten weten en hoeder van vrede en stabiliteit op het oude continent moeten zijn. Ook de huidige generatie Europese leiders lijkt geschiedenis als vak op de middelbare school te hebben overgeslagen. Weer onbegrijpelijke oorlogstaal, weer het volk opzetten tegen een ander volk waarvan maar weinigen die ander ooit hebben ontmoet. De hersenspoeling blijkt altijd weer te werken, zeker als de geschiedenislessen zijn vergeten.
Oorlog is altijd hetzelfde: het is een gevecht tussen de rijken en machtigen van het ene land tegen de rijken en machtigen van een andere land, waarbij ze samen rijker worden. Zij die met een geweer in de modder worden gestuurd zijn de armen en onmachtigen van het ene land tegen de armen en onmachtigen van het andere land.
Helaas hebben de machtigen, veelal banken en achterliggende bankiersfamilies er alle belang bij. Een oorlog verhult de puinhopen die de financiële en politieke klasse heeft veroorzaakt. De schandalen en leugens van de afgelopen jaren moeten in vlammen op gaan.
Een overtuigende vredesbeweging laat nog op zich wachten. Demonstreren, vooral tegen de overheid, is er tijdens de Covidperiode met harde hand uitgeramd. De nu snel opgebouwde surveillancestaat moet het volk ook digitaal onder de duim houden. “We must prepare for an angry world”, zei WEF-voorman Klaus Schwab. En dat is precies waar onze overheden zich nu mee bezig houden.
