Steeds vaker komt de politie in diverse landen in opspraak. Het gewelddadige optreden, het verschil maken tussen demonstraties die de regering in haar beleid ondersteunen en die haar bekritiseren, en te vaak ook ongelijke behandeling van de autochtone bevolking ten opzichte van allochtone bevolking.
Noot: In de audio wordt abusievelijk een foutieve leeftijd van Nowak (19 jaar) genoemd.
De 18-jarige Brit Henry Nowak werd 3 december 2025 naar huis lopend van een avond stappen in Southampton door een Sikh-jongere vijf keer gestoken, waaronder een dodelijke wond aan de borst. Het wapen was een 21 cm Sikh-ceremonieel mes.
De rechter deed vandaag (dinsdag) uitspraak over deze zaak en veroordeelde de dader Vickrum Digwa tot levenslang met een minimum van 21 jaar.
De politie van Southampton heeft de video van de bodycams vrijgegeven waarin de handelswijze van de agenten te zien en te horen is. De video toont schokkende beelden.
De handelswijze toont de ziekelijke angst van overheidsdienaren aan om van racisme beschuldigd te worden en dan voor de zekerheid de blanke Brit maar voor leugenaar te houden om eventuele aanklachten van racisme voor te zijn. Een situatie die vergelijkbaar is met handelen van overheden in andere Europese landen. En doorgeslagen schuldgevoel jegens minderheden, een schuldgevoel die geen grond heeft maar door jarenlange campagnes in het DNA van menig overheidsfunctionaris is gekropen. De politie behandelt het slachtoffer als de dader en de dader als het slachtoffer omdat zijn toegesnelde ouders beweren dat er sprake is van racisme.
Het verloop in het kort:
Een voorbijganger die Nowak ziet liggen belt de politie. Nowak bloedt.
Nowak zei tegen de arriverende agenten verschillende keren: “Ik ben neergestoken” en “Ik kan niet ademen”. Een agent herhaalt wat de tiener heeft gezegd, maar geloofd de bloedende tiener niet: “Je bent neergestoken, maat? Ik denk niet dat je dat niet.” De politie slaat hem in de boeien. Drie minuten later raakt Novak buiten bewustzijn en zou uiteindelijk aan zijn verwondingen en het uitblijven van dringende medische zorg bezwijken.
Het hele relaas wordt onderstaand door zijn vader uit de doeken gedaan, kort nadat de rechter zijn uitspraak deed.
De politie laat weten dat drie agenten nog in dienst zijn en één ontslag heeft genomen.
De rechter sprak de dader Digwa toe: “Je hebt je familie en je religie te schande gebracht.” De rechter verwierp ook beweringen dat de heer Nowak een racistisch woord tegen Digwa had gebruikt, dat de verdediging van de moordenaar had gebruikt om Digwa in zijn zaak te helpen.
De verklaring van de vader van Henry Novak
Goedemiddag. Mijn naam is Mark Novak. Ik ben de vader van Henry Novak. Aan mijn linkerzijde staat mijn dochter Libya Novak, Henry’s oudste zus. En naast haar zit Lucy Ross, Henry’s moeder.
De jury heeft bevestigd wat wij altijd hebben geweten: Henry’s leven is op onwettige, gewelddadige wijze en zonder enige rechtvaardiging van hem afgenomen. Henry was 18 jaar oud. Hij was vriendelijk, ambitieus, geliefd en vol van belofte. Hij had zijn hele leven nog voor zich: een diploma om af te maken, plekken om te bezoeken en een toekomst om op te bouwen. Die toekomst is hem gestolen, en geen enkel vonnis of oordeel zal die ooit teruggeven. Henry heeft niets verkeerd gedaan. Hij was een van de vriendelijkste, meest uitnodigende en meest inclusieve mensen die je maar zou kunnen hopen te ontmoeten. Hij was in elk opzicht fantastisch.
Op 3 december vorig jaar liep Henry naar huis na een avondje stappen met zijn universiteitsvoetbalteamgenoten, toen hij Vikram Digua tegenkwam, een man die openlijk een groot mes droeg op de straten van Groot-Brittannië. Dat mes werd gebruikt om Henry’s leven te eisen. Hij had veilig naar huis moeten kunnen lopen. In plaats daarvan werd hij een ander jong leven dat verloren ging door de brute realiteit van messengeweld in dit land.
Henry was meerdere malen gestoken en terwijl zijn borstkas vol bloed liep, probeerde hij te vluchten. Hij werd achtervolgd, mishandeld en gefilmd door Vikram Digua en anderen. Toen de politie arriveerde, lag Henry op de grond, nauwelijks in staat om rechtop te zitten en duidelijk in ernstige medische nood. Met zijn laatste woorden vertelde hij de agenten dat hij niet kon ademen. Hij vertelde hen dat hij was gestoken. Eigenlijk vertelde Henry de agenten negen keer dat hij niet kon ademen. Hij vertelde hen vier keer dat hij was gestoken. Het antwoord van één agent was: “Ik denk van niet, maat.” De politie heeft gezegd dat ze misleid waren door de moordenaar en dat de scène bij hun aankomst complex was. Helaas lijkt de waarheid voor ons veel eenvoudiger. Onze zoon zelf en een burger die 999 belde, hebben de politie verteld dat ze iemand hoorden schreeuwen dat hij was gestoken. Maar de politie geloofde hen niet.
Henry werd over het grind gesleept, werden zijn handen naar zijn rug gedwongen en hij werd in handboeien gelegd. In plaats van behandeld te worden als een stervend slachtoffer, werd Henry formeel gearresteerd voor aanranding en werden zijn rechten voorgelezen. Dat was het laatste wat hij hoorde. Henry stierf niet met waardigheid. Hij stierf niet met de zorg die hij verdiende. Hij verloor het bewustzijn voordat iemand hem geloofde.
Laat me absoluut duidelijk zijn: wij houden Vikram Digua volledig en 100% verantwoordelijk voor de brute moord op onze zoon. Maar Henry had niet op de straten van Southampton in politiegeweld moeten sterven. De manier waarop hij werd behandeld was onmenselijk en vernederend. Zijn moordenaar daarentegen werd behandeld met fatsoen. Hij werd geloofd. Hij werd niet in handboeien gelegd toen hij werd gearresteerd, noch tijdens het vervoer naar het politiebureau. Voor zover wij begrijpen, is hij nooit in handboeien gelegd. En zoals Vikram Digwa zelf aan de rechtbank vertelde, terwijl hij gearresteerd was voor de moord op Henry, namen de politieagenten hem zelfs mee naar de keuken zodat hij zijn eigen eten kon kiezen. Het contrast is ondraaglijk.
Wij geloven dat de betrokken agenten nog steeds in dienst zijn, hoewel wij begrijpen dat sommigen sindsdien zijn ontslagen. Eén agent mocht de politie verlaten voordat zij verantwoording had afgelegd bij het Onafhankelijk Bureau voor Politiegedrag (IOPC) over wat die avond gebeurde. Het IOPC-onderzoek loopt nog. Terwijl wij wachten op het definitieve rapport, roepen wij de minister van Binnenlandse Zaken op ervoor te zorgen dat het IOPC de middelen, autoriteit en onafhankelijkheid heeft die nodig zijn voor een volledig, angstloos en transparant onderzoek. Onze familie zou niet langer voor de waarheid hoeven te vechten.
Ondanks de schokkende acties van de politie op die fatale nacht, verliep het moordonderzoek heel anders. Wij willen onze oprechte dankbaarheid uitspreken aan senior onderzoeksofficier DCI Rebecca Bartholomew, het team voor zware criminaliteit en in het bijzonder de betrokken officier Claire Proctor. Wij willen ook onze ongelooflijke familiecontactofficieren Sarah Paige en Trudy May bedanken voor hun toewijding, professionaliteit en compassie gedurende dit hele onderzoek. Wij willen ook de Crown Prosecution Service (CPS) bedanken, evenals Nick Logenberg, KC en Neil King voor hun uitstekende pleitvaardigheden bij het vervolgen van deze zaak. In onze donkerste periode, wetende dat mensen onvermoeibaar voor Henry vochten, gaf ons kracht. Zij hebben gerechtigheid voor onze zoon bewerkstelligd en daarvoor zal onze familie eeuwig dankbaar zijn.
Voor ons is er geen afsluiting. Er is geen moment waarop de pijn stopt. Er is geen moment waarop het gat in onze familie dat door Henry is achtergelaten, wordt gevuld. Wij zullen deze verdriet elke dag dragen voor de rest van ons leven. Maar vandaag telt. Vandaag werd Henry geloofd. De waarheid is erkend. Vandaag is gerechtigheid in de ogen van de wet geleverd. Maar gerechtigheid alleen is niet genoeg.
Wij willen het hartverscheurende verhaal van Henry gebruiken om verandering ten goede te bewerkstelligen. Wij willen niet dat zijn dood wordt gebruikt om verdere verdeeldheid, haat of spanning te creëren. Wij willen dat zijn verhaal onze straten veiliger maakt voor iedereen. Daarom roepen wij de regering op om messengeweld te behandelen als de nationale noodsituatie die het is. Wij hebben echte oplossingen nodig. Wij hebben investeringen in preventie nodig. Wij hebben sterkere actie nodig tegen de verkoop, het bezit en het dragen van alle messen. En zoals deze zaak zo pijnlijk aantoont, hebben wij gezond verstand toegepast op onze wetten nodig. Dit betekent geen reflexreacties. Dit betekent niet doorgaan tot in het extreme. Het betekent gewoon een gezonde verstandelijke aanpak van wet en orde. Zoals de aanklager in de rechtbank samenvatte, gaat deze zaak niet over sektarisme. Deze zaak gaat niet over racisme. Deze zaak gaat over moord. Mensen zouden niet openlijk door de straten van Groot-Brittannië mogen lopen met een 21 cm lang mes.
Als familie zullen wij dit niet laten rusten. Geen enkele andere familie zou de hartbreuk en de horror moeten ervaren van het verliezen van een kind door een mes. Tot slot wil ik Henry laten weten, waar hij ook is, dat wij zo trots op hem zijn en dat wij hem meer dan woorden kunnen uitdrukken liefhebben. Dank u.
