11 november 2026
UW MENING MAGAZINES

Wat gebeurde tussen 2014 en 2022 in Kiev?

Wat voorafging aan de inval van Rusland in Oekraïne

door Paul
3 minuten leestijd
A+A-
Herstel

De huidige oorlog in Oekraïne kwam niet als een verrassing. Gestart door Rusland, maar na jaren van bewuste provocatie en inmenging in Oekraïne en andere voormalige Sovjet-staten door het Westen geprovoceerd. In de in 2016 geproduceerde film over de Maidan-coupe is lang een detail over het hoofd gezien: Nederland betaalde rhp 793.089 aan een speciaal opgezet mediakanaal dat de Oekraïense geesten rijp moest maken voor een regime change en het verwijderen van de wettig gekozen president Viktor Yanukovych.

Oekraïne speelbal van grootmachten

Al eeuwen is Oekraïne speelbal van haar omringende grootmachten of grootmachten overzee. Haar centrale ligging, haar grondstoffen, toegang tot de Zwarte Zee en haar immense vruchtbare akkerland maakt het land voor menig heerser onweerstaanbaar. De wisselende op haar grondgebied gevoerde oorlogen hebben diepe sporen nagelaten. Miljoenen mensen zijn in al die oorlogen om het leven gekomen. De kaart van Oekraïne was na elke veldslag weer anders, dan weer Oekraïeners aan andere landen toevoegend, dan weer bewoners van andere landen die ineens in Oekraïne kwamen te wonen.

Vanaf 1991, toen de Sovjet-Unie als socialistisch statencollectief uiteenviel, ontstonden door onafhankelijkheidsverklaringen talrijke nieuwe staatjes en staten. Eén ervan was Oekraïne. Het verval van de Sovjet-Unie deed ook Oekraïne als de ‘fabriek’ van het voormalige Sovjetrijk afglijden in een langzame aftakeling van de industrie. Oekraïne nam eenderde van de industriële productie van de Sovjet-Unie voor haar rekening. Miljoenen Oekraïeners verlieten in de jaren na de onafhankelijkheid het land.

De eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Oekraïne leidde niet tot een negatieve reactie van Moskou, laat staan een inval. Het ging pas mis toen het Westen zich in Oekraïne begonnen te mengen. Via ondersteuning van oppositionele groeperingen trachtte het Westen een leider aan de macht te brengen die het land de EU en NAVO in zou loodsen en Oekraïne tot een volledig westerse staat zou maken.

De Oranje Revolutie

De eerste protesten waren in 2004 onder de naam ‘Oranje Revolutie’. Deze waren het gevolg van de wijdverbreide publieke perceptie dat de resultaten van de tweede ronde van op 21 november 2004 gehouden verkiezingen tussen de belangrijkste kandidaten Viktor Joesjtsjenko (westers georiënteerd) en Viktor Janoekovitsj (meer op Rusland gericht) door de autoriteiten zouden zijn vervalst ten gunste van Janoekovitsj. Door de protesten werden de resultaten van de eerste ronde nietig werden verklaard. Het Oekraïense Hooggerechtshof beval voor 26 december 2004 een nieuwe ronde. Onder toezicht van binnenlandse en internationale waarnemers werd de tweede ronde “vrij en eerlijk” verklaard. Het werd nu een overwinning voor Joesjtsjenko.

In 2010 zou Viktor Janoekovitsj bij de verkiezingen weer verkozen worden omdat Joesjtsjenko zijn kiezers teleur had gesteld. Het zou een signaal aan het Westen zijn dat zij actief zal moeten ingrijpen om de door haar gewenste leider aan de macht te brengen. De laatste daad van Joesjtsjenko als president was de erkenning van Stepan Bandera als ‘Held van Oekraïne’ wegens zijn strijd in de Tweede Wereldoorlog om een onafhankelijk Oekraïne. Bandera is zeer omstreden vanwege zijn collaboratie met NAZI-Duitsland. Bandera leidde het Oekraïense opstandelingenleger, waarvan de mannen duizenden Joden en Polen, waaronder vrouwen en kinderen, vermoordden terwijl ze aan de zijde van nazi-Duitsland vochten tegen het Rode Leger en de communisten.

De heldenstatus duurde niet lang. De herverkiezing van Janoekovitsj leidde tot het terugdraaien van deze erkenning. Het zou het stille startschot zijn voor de VS om in te grijpen om Oekraïne definitief het ‘Vrije Westen’ in te loodsen.

Maidan-opstand

Door sponsoring van oppositionele groepen, waaronder ook groepen met een rechts-radicale signatuur, werd in 2014 het vuurtje opnieuw opgestookt. De opening van maar liefst drie ‘onafhankelijke’ mediakanalen moest voor een revolutionaire stemming zorgen. Enkele dagen voordat het Maidanplein in Kiev volliep met demonstranten openden deze drie door het Westen gesteunde kanalen hun zenders: Spilno TV opende 21 november 2013, Hromadske TV opende 22 november 2013 en Ecnpeco TV opende 24 november 2013. De dagen erna ging het los.

Wat er toen gebeurde ziet u in deze op Youtube verboden reportage van bekroond filmmaker Oliver Stone.

Indien onderstaande video niet laadt, gebruik dan deze link naar Bitchute.

image_print
Vond u dit artikel waardevol?
Ja0Nee0

Wellicht ook interessant

1 opmerking

fransje spiljard 2 juli 2023 - 20:48

een must see…!!!

Goed dat de link weer terug is op de site.

Reacties gesloten

ZONE21