Het tweede deel van deze documentaire laat zien hoe de Rotterdamse haven een belangrijke rol speelt in de Europese drugshandel en het geweld dat het met zich meebrengt.
Al in de 17e eeuw legde het Nederlandse kolonialisme de basis voor een lucratieve drugshandel. Opium uit Indonesië financierde de opkomst van het handelsimperium. Daarna volgde de teelt van cocaplanten op Java – wat de basis vormde voor de vroege cocaïneproductie in Amsterdam. Zelfs toen internationale verboden tijdens de Eerste Wereldoorlog officieel een einde maakten aan de handel, bleef het systeem voortbestaan, in het geheim. In het interbellum ontstond een illegale markt die tot op de dag van vandaag zijn stempel drukt.
Na de Tweede Wereldoorlog leek de drugshandel aanvankelijk tot het verleden te behoren. Maar de jaren zestig brachten radicale veranderingen met zich mee: met de opkomst van de tegencultuur groeide de vraag naar hasj uit Marokko en heroïne uit het Indiase subcontinent. Nederland reageerde met een unieke strategie: de scheiding tussen zogenaamde harde en zachte drugs. Coffeeshops waren bedoeld om het gebruik te reguleren. Maar criminele structuren raakten steeds dieper geworteld. Figuren als Klaas Bruinsma, de „Nederlandse Al Capone”, groeiden uit tot machtige drugsbaronnen.
In de jaren negentig werd het land het epicentrum van synthetische drugs: ecstasypillen overspoelden Europa en de winsten vloeiden naar onroerend goed en de reële economie. Toen de oude generatie van de onderwereld verdween, namen jonge criminelen uit arbeiderswijken het stokje over. Hun focus lag op cocaïne, de ‘nieuwe’ winstgevende drug. De documentaire laat zien hoe koloniale handelsroutes aanleiding gaven tot een modern netwerk.
Vorige week publiceerden wij deel 1.
Heeft u een suggestie voor een Zondagfilm, laat het ons weten via ons webformulier. Misschien kiezen we uw film uit voor de volgende Zondagfilm. De film moet zonder kosten publiekelijk deelbaar zijn.
